Jump to content

Gabriel García Márquez

Nyyai Wikipedia

Gabriel José García Márquez (Latin American Spanish: [ɡaˈβɾjel ɣaɾˈsi.a ˈmaɾ.kes] ⓘ;[a] katuk a̱kutat 6 hywan tat cci kop jring bu̱ cci a̱kumbvuyring bu̱ swak hwa bũ̱ a̱tuyring 1927 – katuk swak bu̱ ạ̱tuyring 17 hywan naai cci kop a̱hwa bu̱ swak bu̱ a̱naai 2014). A̰ yin yet a̱ntyok du̱jem Kolombiya wwon a̱ bvo wwang a̱kpa nkkang, ba yin ku bvwo ba̱zṵzrak bu̱ du̱yrek Gabo ([ˈɡaβo]) a̰u Gabito ([ɡaˈβito]) tyak wap kabyen Latin Amerika. A̱yet a̱yring ka̱yat ba̱gwop wwang a̱kpa a̱nyyi 20th cencuwari a̰ cu̱ccrak ka̱yat nwap Supanish, ba yin ku̱ nyyak kpa ndu̱dyep u̱ du̱ryya cci kop jring bu̱ cci a̱kumbvuyring bu̱ swak a̱tuyring bu̱ a̱hwa 1972 Neustadt International Prize for Literature wwon bu̱ cci kop jring bu̱ cci a̱kumuyin 1982 zang Nobel Prize a̱nyyi ba̱ngwak nwap. [1] A̱ yin yya du̱wat ya myyam du̱twang nyyi na yin su kpang na̱ wwon ka̱kpri du̱twang yya ntrwang a̱ bra̱k a̱ nat gyak bu̱ tsot nkkang ka̱sa ni. Nyai ka̱tsitsrang ka a̱ yin byat du̱wat ti kolombiya bu̱ na̱byen a̱tasa ba n yya siyasa ni bat. U̱ du̱ryya 1958, na bvwa a̱nbyring Mercedes Barcha Pardo;[2] ba byyi na̱won nzam na̱hwa, Rodrigo bu̱ Gonzalo.[3]


García Márquez ayet anttok dujem kpa kkaang bu nama ccwang akpa namakaang ma anwa pfwong aya du yet kawon jerida a mi. Na yin ku bvwo bu dujem a kpa kkaang, da ni, No One Writes to the Colonel (1961), One Hundred Years of Solitude (1967), akpa ani ashya san da bayeyyu sosai ma na zzab arau fifty million i kasa sarei, Chronicle of a Death Foretold (1981), bu Love in the Time of Cholera (1985). Npfwong dujem nu na ayin byi kpungtun bu na abvwan an sjai krum nabvw bagungang, madei takai sisak dujem nu na banyei majic ryalizim, dujem bu nkaang kataccing na ryi aue karyong a mi. Npfwong dujem mu na ashyi a fictional village i kankrang Maconda karak ku byin nu ka, banyet nba bagunhang a tin swat yet agbotyok. banu badayin antyok dujen supen nu ba sot akpa nu na a n wap nzain sosei ni.[4] adurya 1982, he was awarded the Nobel Prize in Literature, "for his novels and short stories, in which the fantastic and the realistic are combined in a richly composed world of imagination, reflecting a continent's life and conflicts".[5] He was the fourth Latin American to receive the honor, following Chilean poets Gabriela Mistral (1945) and Pablo Neruda (1971), as well as Guatemalan novelist Miguel Ángel Asturias (1967). Alongside Jorge Luis Borges, García Márquez is regarded as one of the most renowned Latin American authors in history.[6]

Upon García Márquez's death in April 2014, Juan Manuel Santos, the president of Colombia, called him "the greatest Colombian who ever lived."[7]